Selenga parka gitmek istemiyordu.
“Sıkıcı” dedi. “Aynı kaydırak, aynı salıncak, aynı banklar.”
“Bir bak bakalım” dedi annesi.
Selenga içeri girdi. Kollarını kavuşturdu. Baktı.
Kaydırak. Salıncak. Banklar.
“Söyledim ya. Aynı.”
Gece
O gece Selenga uyuyamadı.
Pencereden parka baktı. Park karanlıktı. Ama hareketliydi.
Ağaçlar sallanıyordu. Işıklar titreşiyordu. Bir kedi bankın üstünde oturuyordu. Bir baykuş ağaçta bekliyordu.
Selenga baktı. Baktı.
Sabah olunca annesiyle parka gitti. Bu sefer farklı baktı.
Parkın Katmanları
Kaydırağa baktı. Dibinde karıncalar yuvası vardı. Fark etmemişti.
Salıncağın altındaki toprağa baktı. Solucan çıkıyordu.
Bankın arkasına baktı. Küçük bir kedi yuvası vardı.
Ağacın gövdesine baktı. Delikler vardı. Bir kuş içine girdi çıktı.
“Anne” dedi Selenga. “Park boş değilmiş.”
“Hiç boş olmadı” dedi annesi. “Sen bakmamıştın.”
Toprak Katı
Selenga diz çöktü. Toprağa baktı.
Küçük çukurlar. Karınca yolları. Küçük taş altında sarı bir böcek.
“Bu da şehir” dedi Selenga. “Çok küçük ama şehir.”
Bir karınca ayağına çıktı. Durdu. Baktı. Devam etti.
“Nereye gidiyorsun?” diye sordu Selenga.
Karınca cevap vermedi.
“Tamam, meşgulsün. Özür dilerim.”
Park Konuşuyor
Akşam tekrar baktı pencereden.
Ve bu sefer park ona döndü gibi geldi. Ağaçlar sallandı. Sanki “hoş geldin” diyordu.
“Tamam” dedi Selenga. “Özür dilerim. Sıkıcı dedin ama sen aslında doluymuşsun. Ben bakmasını bilmiyormuşum.”
Rüzgar esti. Yapraklar hışırdadı.
Selenga güldü.
“Anlaştık.”
Sık Sorulan Sorular
**Parkta gerçekten bu kadar canlı var mı?** Evet! Bir parkta yüzlerce böcek türü, onlarca kuş türü ve sayısız mikroorganizma yaşar. Gözlem gerektiriyor.
**Sıkıcı görünen şeylerde neler bulabiliriz?** Her yerde hikaye var. Bakmak gerekiyor — diz çöküp, eğilip, bekleyip.
Velilere Not
Gözlem becerisi ve doğa farkındalığı için güçlü. Masaldan sonra parka gidin — “10 dakikada kaç farklı canlı bulabiliriz?” oyunu oynayın.