Tekne küçüktü.
Selenga bindi. Sallandı.
“Oturun” dedi kaptan amca. “Dengeyi bozmayın.”
Selenga oturdu. Elini kenara koydu. Su değdi parmaklarına. Soğuktu.
Tekne hareket etti.
Açık Deniz
Kıyı uzaklaştı.
Şehir küçüldü. Binalar küçüldü. İnsanlar nokta oldu.
Selenga baktı geriye. Sonra öne. Sağa. Sola.
Her yerde su.
“Biz şu an dünyanın ortasındayız” dedi Selenga.
“Neden öyle düşünüyorsun?” diye sordu babası.
“Çünkü her taraf aynı. Her yerde deniz.”
Altında Ne Var?
Selenga suya baktı.
Mavi değildi yakından. Yeşile çalıyordu. Derine inince koyu oldu.
“Altında ne var?” diye sordu.
“Balıklar” dedi babası.
“Başka?”
“Bitkiler. Kayalar. Batık gemiler belki.”
“Batık gemi mi?”
“Yüzyıllardır denizin dibindeki gemiler var. Bazıları çok eski.”
Selenga baktı suya. Derine doğru hayal etti. Eski tahta gemiler. Yosunlar. Balıklar etrafında yüzüyor.
“Onlar hala orada mı?”
“Orada.”
“Uyuyorlar mı?”
“Belki uyuyorlar.”
Durdu
Kaptan amca motoru kapattı.
Sessizlik.
Sadece dalga sesi. Ve rüzgar.
Selenga kapattı gözlerini.
Tekne sallanıyordu. İleri. Geri. İleri. Geri.
Deniz tutuyordu onu. Dev bir el gibi. Ama nazikçe.
“Baba” dedi Selenga. Gözleri hala kapalıydı.
“Hm?”
“Deniz bizi tutuyor.”
“Nasıl?”
“Sallayarak. Bırakmıyor. Düşürmüyor.”
Babası bir şey demedi.
Tekne sallandı. İleri. Geri.
Martılar
Martılar geldi.
Teknenin etrafında döndüler. Bekliyorlardı.
“Ne istiyorlar?” diye sordu Selenga.
Kaptan amca ekmek çıkardı. Parçaladı. Fırlattı.
Martı kaptı havada. Anında.
“Vay be!” dedi Selenga. “Göz kırpmadan!”
“Prova yapıyorlar” dedi kaptan amca. “Hep bekliyorlar.”
Selenga bir parça aldı. Havaya fırlattı.
Martı kaptı.
Selenga güldü. Tekrar fırlattı. Tekrar kaptı.
“Bu benim en sevdiğim şey” dedi Selenga.
“Ne? Martılara ekmek atmak mı?”
“Hayır. İnsanlar bir şey verince hayvanların kabul etmesi.”
Kıyıya Dönüş
Kıyıya döndüler.
Selenga indi tekneden. Kum altında hissetti.
Ama bir şey eksikti. Sallanma.
Bacakları hala sallanıyordu sanki.
“Anne, yerde duruyorum ama hala sallanıyor gibiyim.”
“Deniz bacağı” dedi annesi. “Tekne yolculuğundan sonra olur. Geçer.”
Selenga durdu. Hissetti.
Deniz hala içindeydi.
Velilere Not
Tekne yolculuğu mümkünse muhakkak yaşatın. Deniz bacağı çocuklar için sihirli bir his — denizin bedende devam etmesi.