Sonbahardı.
Selenga bahçede oturmuş kitap okuyordu. Bir ses duydu. Üzgün, yorgun.
Yukarı baktı.
Bir kuş dalda oturuyordu. Küçük, kahverengi, yorgun gözlü.
“Neden üzgünsün?” diye sordu Selenga.
“Evim yok artık” dedi kuş.
Göçmenin Hikayesi
“Her yıl gelirim buraya” dedi kuş. “Kuzeyden uçarım. Uzun yol. Çok yorulurum. Ama o ağaç olur — büyük meşe — konurum. Dinlenirim. Kışı geçiririm.”
“O ağaç mı?” diye sordu Selenga. Bahçenin köşesindeki güdük kütüğe baktı. “Kesilmiş.”
“Evet. Bu yıl geldim — yok. Sadece kütük kaldı.” Kuşun sesi titredi. “Çok yorgundum. Çok uzun yol uçtum. Ve vardım — yok.”
Selenga kuşa baktı. “Ne yapacaksın?”
“Bilmiyorum. Başka ağaç arayacağım. Ama bu ağaç bilinirdi. Kokusunu bilirdim. Dallarını bilirdim.”
Ev Nedir?
“Sana bir şey soracağım” dedi Selenga. “Ev nedir sence?”
Kuş düşündü. “O ağaç.”
“Ama ağaç yok. Ev yok mu artık?”
“...”
“Başka ağaçta uyudun hiç?”
“Yolculukta. Geçici.”
“Ve orada güvende miydin?”
“Evet, ama—”
“Güvende oldun. Uyudun. Bu ev değil miydi o an?”
Kuş baktı Selenga'ya.
“Ev bir yer değil mi?”
“Belki” dedi Selenga. “Ya da belki ev bir hissiyle — güvende hissetmek, tanıdık hissetmek. Yeni bir ağaç tanıdık olmayabilir hemen. Ama zamanla olur.”
Yeni Ağaç
Selenga kalktı. Bahçeyi dolaştı.
“Şu ıhlamur var. Büyük, güçlü. Dal açıklamaları geniş.”
Kuş baktı.
“Gelir misin?” dedi Selenga.
Kuş uçtu. Ihlama kondu. Bir dal denedi. Sonra başka bir dal.
“Farklı” dedi.
“Evet. Ama iyi mi?”
Kuş düşündü. “Güneş aynı taraftan geliyor. Rüzgar benzer. Dal sağlam.”
“Zamanla tanırsın.”
“Zamanla” dedi kuş. Tekrar etti. “Zamanla.”
Yorgunlukla gözlerini kapattı.
Uyudu.
Selenga baktı. Gülümsedi.
Ev bazen yıkılıyor. Ama ev hissi — taşınabilir.
Sık Sorulan Sorular
**Taşınmak neden zor?** Çünkü tanıdık bir yeri bırakmak gerekiyor. Ama yeni yer de zamanla tanıdık olur.
**Ev nedir?** Güvende hissedilen, tanıdık olan, sevildiğimiz yer.
Velilere Not
Taşınan, okul değiştiren veya kayıp yaşayan çocuklar için güçlü. “Sence ev ne demek?” sorusu derinlemesine bir sohbet açar.