Bir zamanlar, çiçeklerle çevrili küçük bir kasabada Selenga adında neşeli bir kız yaşardı. Selenga, kıvırcık kahverengi saçlarını pembe beresinin altına toplar, her gün yeni şeyler öğrenmek için sabırsızlanırdı.
Bir sabah annesi ona:
“Bugün tatile çıkıyoruz,” dedi.
Selenga’nın gözleri sevinçle parladı.
“Tatil mi? Hem de gerçekten mi?” diye sordu.
“Evet,” dedi annesi. “Ormanın kıyısındaki küçük göl evine gideceğiz.”
Selenga hemen odasına koştu. Küçük çantasını yatağının üzerine koydu. İçine pembe battaniyesini, resimli kitabını, oyuncağını ve annesinin hazırladığı havuç biçimli kurabiyeleri yerleştirdi.
Tam çantasını kapatırken pencereden küçük bir tıkırtı duyuldu.
Tık, tık, tık!
Pencerenin önünde Selenga’nın sevimli tavşan arkadaşı Uzun Kulak duruyordu.
“Nereye gidiyorsun?” diye sordu Uzun Kulak.
“Tatile gidiyorum,” dedi Selenga. “Yeni yerler göreceğim ve bol bol eğleneceğim.”
Uzun Kulak’ın kulakları heyecanla dikildi.
“Ben de gelebilir miyim?”
Selenga gülümsedi.
“Elbette! Birlikte daha çok eğleniriz.”
Böylece Selenga ve Uzun Kulak, ormanın kıyısındaki göl evine doğru yola çıktılar. Yol boyunca rengârenk kelebekler gördüler. Kuşların şarkılarını dinlediler. Çimenlerin arasından gelen cırcır böceklerinin seslerine kulak verdiler.
Bir süre sonra küçük bir nehrin yanına ulaştılar.
Nehrin üzerinde mavi tüylü bir ördek yüzüyordu. Ördek, onları görünce kanatlarını çırptı.
“Merhaba! Benim adım Mavi,” dedi.
“Ben Selenga, bu da Uzun Kulak,” dedi Selenga. “Tatile gidiyoruz.”
Mavi merakla başını yana eğdi.
“Tatil nasıl bir şey?”
Selenga biraz düşündü.
“Tatil, yeni yerler görmek ve güzel anılar biriktirmektir,” dedi.
Mavi heyecanla suyun içinden çıktı.
“Ben de gelebilir miyim?”
“Tabii ki gelebilirsin,” dedi Selenga.
Artık üç arkadaş birlikte yürüyordu.
Biraz ilerlediklerinde büyük bir meşe ağacının altında küçük bir sincap gördüler. Sincap kuyruğunu önüne dolamış, üzgün üzgün yere bakıyordu.
Selenga yanına yaklaştı.
“Neden üzgünsün?” diye sordu.
Sincap içini çekti.
“Benim adım Sarı. Arkadaşlarım bugün başka bir yere gittiler. Beni unuttular sanırım.”
Selenga onun yanına oturdu.
“Belki seni unutmadılar,” dedi. “Ama sen istersen bugün bizimle gelebilirsin.”
Mavi hemen kanatlarını çırptı.
“Evet! Birlikte piknik yapacağız.”
Uzun Kulak da sevinçle zıpladı.
Sarı’nın yüzünde küçük bir gülümseme belirdi.
“Gerçekten gelebilir miyim?”
“Artık sen de bizim arkadaşımızsın,” dedi Selenga.
Dört arkadaş göl evine doğru yürümeye devam etti. Öğle olduğunda geniş, yemyeşil bir çayıra vardılar. Selenga pembe battaniyesini çimenlerin üzerine serdi.
Çantasından havuç biçimli kurabiyeleri çıkardı.
“Herkese yetecek kadar var,” dedi.
Uzun Kulak kurabiyelere hayran hayran baktı. Mavi küçük bir şarkı söylemeye başladı. Sarı ise meşe ağacından topladığı fındıkları arkadaşlarıyla paylaştı.
Birlikte yediler, güldüler ve oyunlar oynadılar.
Sonra gölün kıyısına indiler. Su o kadar temizdi ki içindeki küçük balıklar bile görünüyordu.
Mavi suya atladı.
“Haydi, gelin!” diye seslendi.
Selenga ayakkabılarını çıkardı ve ayaklarını suya soktu. Uzun Kulak önce biraz çekindi ama sonra küçük bir sıçrayışla kıyıya yaklaştı. Sarı ise taşların üzerinde dikkatlice yürüdü.
Mavi kanatlarıyla su sıçrattı.
Şıpır!
Selenga da ona su sıçrattı.
Şapır!
Bir anda hepsi kahkahalarla gülmeye başladı.
Güneş yavaş yavaş alçalmaya başladığında, dört arkadaş gölün yanındaki küçük tepeye çıktılar. Tepeden bütün orman görünüyordu. Ağaçların arasından geçen nehir, güneş ışığında gümüş gibi parlıyordu.
Sarı sessizce manzaraya baktı.
“Tatil gerçekten çok güzelmiş,” dedi.
Selenga gülümsedi.
“Evet, ama bence tatilin en güzel yanı birlikte olmak.”
Uzun Kulak başını salladı. Mavi neşeyle vakladı.
Akşam olduğunda gökyüzünde yıldızlar birer birer belirdi. Selenga battaniyesini yeniden yere serdi. Dört arkadaş yan yana oturup gökyüzünü seyretmeye başladı.
Selenga çantasının dibinde kalan son kurabiyeyi buldu.
“Bir tane kalmış,” dedi.
Kurabiyeyi dört küçük parçaya böldü ve arkadaşlarıyla paylaştı.
Sarı gökyüzündeki parlak bir yıldıza bakarak sordu:
“Tatil bitince bu güzel gün de unutulur mu?”
Selenga başını iki yana salladı.
“Hayır. Güzel anılar kalbimizde kalır. Üstelik bugün yeni arkadaşlar kazandık.”
Mavi kanatlarını Selenga’ya doğru uzattı. Uzun Kulak ona biraz daha yaklaştı. Sarı da kuyruğunu arkadaşlarının üzerine örttü.
O akşam dört arkadaş şunu öğrendi:
Tatil yalnızca uzak yerlere gitmek değildi. Birlikte gülmek, paylaşmak ve kendini yalnız hisseden birine arkadaş olmaktı.
Tatil sona erdiğinde Selenga eve döndü. Fakat artık yanında yalnızca çantası yoktu.
Yeni anıları, güzel gülüşleri ve kalbinde taşıdığı üç gerçek dostu vardı.
O günden sonra Selenga, Uzun Kulak, Mavi ve Sarı her fırsatta yeniden buluştu.
Çünkü onlar artık sadece arkadaş değil, birbirini çok seven küçük bir aileydi.