Selenga, neşeyle bahar sabahı dışarı çıktı. Mahallelerinde yeni bir otomobil vardı. Yuvarlak, parlak ve kırmızıydı. Selenga merakla otomobilin yanına yaklaştı. “Bu araç ne işe yarıyor?” diye sordu kendi kendine.
Bir yetişkin ona anlattı: “Otobüsler gibi büyük değil; otomobil genellikle bir aileyi veya birkaç kişiyi taşır. Otomobil hızlı gider, konforludur ve dört tekeri vardır.”
Selenga, otomobilin kapılarını, direksiyonunu ve tekerleklerini dikkatle inceledi. “Peki, otomobil nerelerde kullanılır?” diye sordu. Yetişkin, “Öncelikle yollar ve sokaklarda kullanılır. Sürücüler trafik ışıklarına ve kurallarına uyarak güvenli sürüş sağlar.” dedi.
O sırada Selenga, yolun karşısına geçmek istedi. Kırmızı ışık yanıyordu. “Durmalıyım,” dedi Selenga ve bekledi. Işık yeşil olduğunda hızlıca ve dikkatle karşıya geçti.
Sonra otomobilin çalıştığını gördü. Motor sesi çıkardı ve yavaşça hareket etti. Selenga otomobilin tekerleklerinin nasıl döndüğüne baktı.
Selenga öğrendi ki: otomobiller insanlar için kolay yolculuk sağlar, fakat yolda herkesin dikkatli olması gerekir. Ve o gün Selenga, hem otomobili hem de yol güvenliğini öğrendi.
“Her zaman yolda güvenli olmalıyız,” diyerek eve döndü. Neşesi ve öğrendikleriyle günü tamamladı.