Selenga, sabah erkenden anneannesiyle bahçeye gitti. Bahçede rengârenk çiçekler açmıştı. “Anneanne, şu minik karınca ne yapıyor?” diye sordu Selenga merakla.
Anneannesi gülümsedi, “Karıncalar yuvalarını yapıyor, çalışkanlar.” Selenga, karıncaların yuvasına zarar vermemek için dikkatli olmaya karar verdi. Biraz ileride küçük bir tırtıl yaprakların arasında yürüyordu.
“Ona yardım edelim mi?” diye sordu Selenga. Anneannesi onayladı. Selenga tırtılı koparılmış bir yaprağa koydu. Tırtıl mutlu görünüyordu.
Daha sonra bahçedeki kuşların yuvalarını izlediler. Anneannesi, “Doğa bize birçok hediye verir, onları korumalıyız.” dedi.
Selenga, bahçede gördüğü her canlıyı dikkatle inceledi ve onların ihtiyaçlarını öğrendi. Günün sonunda, “Doğa dostum oldu! Ona iyi bakacağım.” dedi mutlu.
Sonra anneannesiyle birlikte bahçedeki çiçeklerin bakımını yaptılar ve minik dostları için küçük bir suluk hazırladılar. Selenga, doğayla arkadaş olmanın ne kadar güzel olduğunu anladı.
Özellikle küçük canlıları korumanın ve onlara yardım etmenin önemli olduğunu fark eden Selenga, eve dönmeden önce anneannesine sarıldı. “Teşekkür ederim, anneanne, bugün çok şey öğrendim!” diye sevgiyle söyledi.