Havuz kenarında oturuyordu.
Bacakları suda. Sallıyordu.
Karşıda başka bir çocuk da aynısını yapıyordu.
İkisi baktı birbirine.
Sonra ikisi de güldü.
Havuz
“Ben Mia” dedi karşıdaki çocuk. “Sen?”
“Selenga.”
“Güzel isim. Nerelisin?”
“Uzak şehirden. Sen?”
“Ben de uzak şehirden. Ama farklı şehir.”
“İlk kez mi geliyorsun buraya?”
“İlk kez. Sen?”
“Ben de.”
“İki ilk kez” dedi Mia. “Güzel.”
Her Gün
Her sabah Mia havuzda bekliyordu.
Her sabah Selenga koşarak geliyordu.
Birlikte yüzdüler. Birlikte daldılar. Kimin daha uzun nefes tutabildiğini saydılar.
Öğleden sonra kumda oynadılar. Kale yaptılar. Dalga yıktı. Güldüler.
Akşam dondurma yediler — yanyana oturarak.
Son Gün
Beşinci gün sabah Mia geldi. Ama farklıydı. Hüzünlüydü.
“Ne oldu?” diye sordu Selenga.
“Bugün gidiyoruz.”
Selenga durdu.
“Ne zaman?”
“Öğleden sonra.”
Sessizlik.
“Bir daha görebilecek miyiz?” diye sordu Selenga.
“Bilmiyorum.”
“Şehirlerimiz farklı.”
“Evet.”
İkisi baktı havuza.
“Ama bu beş gün güzeldi” dedi Mia.
“Çok güzeldi.”
Veda
Öğleden sonra Mia bavulunu çekti.
Selenga havuz kenarında bekliyordu.
“Gidiyorum” dedi Mia.
“Biliyorum.”
“Unutma beni.”
“Unutmam.”
Mia sarıldı. Hızlıca. Sonra gitti.
Selenga baktı arkasından. Ta kapıdan çıkana kadar.
Sonra
Selenga döndü havuza.
Oturdu kenarına. Bacaklarını sarkıttı. Suya değdirdi.
Yalnız.
Ama üzgün değildi tam olarak.
Bir şey hissetti — hem güzel hem hüzünlü. İkisi birden.
“Anne” dedi annesi gelince.
“Gördüm” dedi annesi. Yanına oturdu.
“Onu bir daha göremeyebilirim.”
“Belki göremeyebilirsin.”
“Peki bu güzel arkadaşlık ne olacak?”
“Seninle kalacak. Hafızanda.”
“Hafıza mı yeter?”
Annesi düşündü. “Bazen kısa ama güzel anlar, uzun ama sıradan anlardan daha çok yer kaplar içimizde.”
Selenga baktı suya.
Beş gün. Kısa.
Ama gerçekti.
Velilere Not
Tatil arkadaşlığı çocuklar için önemli bir sosyal deneyim. Veda güçtür ama “kısa ama gerçek” kavramını öğretir. Zorlamadan, sadece yanında olun.